ขมิ้นชันสมุนไพรรักษาโรคมะเร็ง

ขมิ้นชัน

ขมิ้นชัน (ขมิ้น)

Curcuma domestica Valeton.( C. longa Linn.)  Zingiberaceae
.

ฤทธิ์ต้านมะเร็ง

นักวิจัยชาวอินเดียได้ทดลองพบว่า สารสกัดขมิ้นสามารถยับยั้งเซลล์มะเร็งมดลูกหนูแฮมสเตอร์ และเซลล์มะเร็งน้ำเหลือง  และพบว่าตัวสำคัญในการออกฤทธิ์นี้คือ เคอร์คิวมิน (Curcumin) นั่นเอง  และยังพบ ว่าลดการเติบโตของเนื้องอกในสัตว์ทดลองด้วย         นักวิจัยกลุ่มเดียวกันนี้ได้ทดลองทำขี้ผึ้งเคอร์คิวมิน (Curcumin) แล้วนำไปทดลองกับแผลมะเร็งภายนอก  พบว่ากลิ่นเน่าลดลง ลดอาการคัน แผลแห้ง 70% และ 10% แผลเล็กลง ปวดน้อยลง
ได้มีผู้รายงานฤทธิ์ต่อต้านมะเร็งของสารสกัดจากขมิ้น  และเคอร์คิวมิน (Curcumin)  โดยสารสกัดในขนาด 0.4 มก./มล.  สามารถยับยั้งการเจริญของเซลล์มะเร็งทั้งในหลอดทดลองและในหนูถีบจักร  ส่วน เคอร์คิวมิน (Curcumin)  ให้ผลเมื่อให้ในขนาด 4 ไมโครกรัม/มล. และได้มีผู้ทดลองกับคนไข้ 62 ราย ใช้สารสกัดด้วยอีเธอร์และขี้ผึ้งเคอร์คิวมินในการรักษามะเร็งผิวหนัง  พบว่าสามารถลดกลิ่น 90 % และลดอาการคัน เกือบทุกคนแผลแห้ง 70% และ 10% ของคนไข้พบว่าแผลเล็กลงและอาการเจ็บลดลง  และในคนไข้หลายคนมีผลต่อไปหลายเดือน  ต่อมามีผู้รายงานว่านอกจาก เคอร์คิวมิน (Curcumin) แล้วยังมีสารที่มีฤทธิ์ต้านมะเร็ง คือ a-curcumene, ar-turmarone, b-atlantone
.

ฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์

ได้มีผู้ทดลองฤทธิ์ก่อการกลายพันธุ์ของขมิ้น  แต่ไม่พบว่ามีผลก่อกลายพันธุ์ของเซลล์ไขกระดูกหนูถีบจักร  Nagabhushan ได้รายงานว่าสารสกัดขมิ้นด้วยอัลกอฮอล์ของขมิ้นสดหรือแห้ง และเคอร์คิวมินไม่ทำให้ Salmonella typhimarium ก่อกลายพันธุ์  แต่เคอร์คิวมินสามารถลดการก่อกลายพันธุ์ของพริก
.

การทดสอบความเป็นพิษ

ได้มีผู้ทดสอบความเป็นพิษของขมิ้นและสารสกัดขมิ้นด้วยอัลกอฮอล์  พบว่าในขนาด 2.5 ก./กก. และ 300 มก./กก.ตามลำดับ ไม่พบอาการพิษ Ramaprasad ได้ทดลองความเป็นพิษเฉียบพลันของโซเดียมเคอร์คิวมิเนท  (Sodium curcuminate)  พบว่าเมื่อให้หนูขาดกินหรือฉีดเข้าช่องท้อง  หลอดเลือด  ในขนาด 500 มก./กก. ไม่พบว่ามีสัตว์ทดลองตาย  แต่ในหนูถีบจักรมีอาการพิษตั้ง 250 มก./กก. และเมื่อทดลองฉีดโซเดียมเคอร์คิวมิเนท (Sodium cucurminate)  เข้าช่องท้องหนูขาดในขนาดเดียวกัน คือ 500 มก./กก. เป็นเวลา 7 วัน  ไม่พบว่ามีหนูตาย  ปริมาณเม็ดเลือดก็ปกติ  ไม่มีการเปลี่ยนแปลงการทำงานของตับ ไต เมื่อตัดเนื้อ ตับ ไต ม้าม ไม่พบการเปลี่ยนแปลงของเนื้อเยื่อ  จะเห็นว่าโซเดียมเคอร์คิวมิเนท (Sodium cucurminate) ค่อนข้างปลอดภัย
.

ความปลอดภัยของขมิ้น

แม้จะได้รับในขนาดถึง 2.5 ก./กก. ก็ยังไม่พบอาการเป็นพิษเฉียบพลัน  ต่อมามีผู้รายงานว่า    เคอร์คิวมิน (Curcumin) ก็ปลอดภัยด้วย  เพราะขนาดที่ทำให้หนูถีบจักรตายครึ่งหนึ่งของจำนวนที่ทดลองคือ 2 ก./กก.  แม้ว่าจะมีรายงานความเป็นพิษของโอเรโอเรซินซึ่งมีเคอร์คิวมินเป็นส่วนประกอบสำคัญต่อหนูซึ่งผสมสารสกัดนี้ในอาหาร  โดยให้หนูได้รับสารสกัด 60, 296 และ 1,551 มก./กก.  ในขนาดที่สูงสุดทำให้น้ำหนักหนูลดลง  และมีความผิดปกติของไทรอยด์ กระเพาะปัสสาวะและไต  และยังมีผู้พบอีกด้วยว่า  ขมิ้นไม่เหมาะกับการเจริญของเชื้อรา  และการสร้างอัลฟลาท๊อกซิน (Alflatoxin) ของรา

Curcuma domestica Valeton.( C. longa Linn.)Zingiberaceaeฤทธิ์ต้านมะเร็งนักวิจัยชาวอินเดียได้ทดลองพบว่า สารสกัดขมิ้นสามารถยับยั้งเซลล์มะเร็งมดลูกหนูแฮมสเตอร์ และเซลล์มะเร็งน้ำเหลือง  และพบว่าตัวสำคัญในการออกฤทธิ์นี้คือ เคอร์คิวมิน (Curcumin) นั่นเอง  และยังพบ ว่าลดการเติบโตของเนื้องอกในสัตว์ทดลองด้วย         นักวิจัยกลุ่มเดียวกันนี้ได้ทดลองทำขี้ผึ้งเคอร์คิวมิน (Curcumin) แล้วนำไปทดลองกับแผลมะเร็งภายนอก  พบว่ากลิ่นเน่าลดลง ลดอาการคัน แผลแห้ง 70% และ 10% แผลเล็กลง ปวดน้อยลงได้มีผู้รายงานฤทธิ์ต่อต้านมะเร็งของสารสกัดจากขมิ้น  และเคอร์คิวมิน (Curcumin)  โดยสารสกัดในขนาด 0.4 มก./มล.  สามารถยับยั้งการเจริญของเซลล์มะเร็งทั้งในหลอดทดลองและในหนูถีบจักร  ส่วน เคอร์คิวมิน (Curcumin)  ให้ผลเมื่อให้ในขนาด 4 ไมโครกรัม/มล. และได้มีผู้ทดลองกับคนไข้ 62 ราย ใช้สารสกัดด้วยอีเธอร์และขี้ผึ้งเคอร์คิวมินในการรักษามะเร็งผิวหนัง  พบว่าสามารถลดกลิ่น 90 % และลดอาการคัน เกือบทุกคนแผลแห้ง 70% และ 10% ของคนไข้พบว่าแผลเล็กลงและอาการเจ็บลดลง  และในคนไข้หลายคนมีผลต่อไปหลายเดือน  ต่อมามีผู้รายงานว่านอกจาก เคอร์คิวมิน (Curcumin) แล้วยังมีสารที่มีฤทธิ์ต้านมะเร็ง คือ a-curcumene, ar-turmarone, b-atlantoneฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ได้มีผู้ทดลองฤทธิ์ก่อการกลายพันธุ์ของขมิ้น  แต่ไม่พบว่ามีผลก่อกลายพันธุ์ของเซลล์ไขกระดูกหนูถีบจักร  Nagabhushan ได้รายงานว่าสารสกัดขมิ้นด้วยอัลกอฮอล์ของขมิ้นสดหรือแห้ง และเคอร์คิวมินไม่ทำให้ Salmonella typhimarium ก่อกลายพันธุ์  แต่เคอร์คิวมินสามารถลดการก่อกลายพันธุ์ของพริกการทดสอบความเป็นพิษได้มีผู้ทดสอบความเป็นพิษของขมิ้นและสารสกัดขมิ้นด้วยอัลกอฮอล์  พบว่าในขนาด 2.5 ก./กก. และ 300 มก./กก.ตามลำดับ ไม่พบอาการพิษ Ramaprasad ได้ทดลองความเป็นพิษเฉียบพลันของโซเดียมเคอร์คิวมิเนท  (Sodium curcuminate)  พบว่าเมื่อให้หนูขาดกินหรือฉีดเข้าช่องท้อง  หลอดเลือด  ในขนาด 500 มก./กก. ไม่พบว่ามีสัตว์ทดลองตาย  แต่ในหนูถีบจักรมีอาการพิษตั้ง 250 มก./กก. และเมื่อทดลองฉีดโซเดียมเคอร์คิวมิเนท (Sodium cucurminate)  เข้าช่องท้องหนูขาดในขนาดเดียวกัน คือ 500 มก./กก. เป็นเวลา 7 วัน  ไม่พบว่ามีหนูตาย  ปริมาณเม็ดเลือดก็ปกติ  ไม่มีการเปลี่ยนแปลงการทำงานของตับ ไต เมื่อตัดเนื้อ ตับ ไต ม้าม ไม่พบการเปลี่ยนแปลงของเนื้อเยื่อ  จะเห็นว่าโซเดียมเคอร์คิวมิเนท (Sodium cucurminate) ค่อนข้างปลอดภัยความปลอดภัยของขมิ้นแม้จะได้รับในขนาดถึง 2.5 ก./กก. ก็ยังไม่พบอาการเป็นพิษเฉียบพลัน  ต่อมามีผู้รายงานว่า    เคอร์คิวมิน (Curcumin) ก็ปลอดภัยด้วย  เพราะขนาดที่ทำให้หนูถีบจักรตายครึ่งหนึ่งของจำนวนที่ทดลองคือ 2 ก./กก.  แม้ว่าจะมีรายงานความเป็นพิษของโอเรโอเรซินซึ่งมีเคอร์คิวมินเป็นส่วนประกอบสำคัญต่อหนูซึ่งผสมสารสกัดนี้ในอาหาร  โดยให้หนูได้รับสารสกัด 60, 296 และ 1,551 มก./กก.  ในขนาดที่สูงสุดทำให้น้ำหนักหนูลดลง  และมีความผิดปกติของไทรอยด์ กระเพาะปัสสาวะและไต  และยังมีผู้พบอีกด้วยว่า  ขมิ้นไม่เหมาะกับการเจริญของเชื้อรา  และการสร้างอัลฟลาท๊อกซิน (Alflatoxin) ของรา

ใส่ความเห็น